Klasičan IVF

IVF potiče od in-vitro fertilizacije, odnosno oplodnja u laboratorijskim, vještačkim uslovima, van tijela majke.

Osnovni princip je punktiranje zrelih jajnih ćelija iz jajnika , njihovo fertilisanje van tijela (u laboratorijskim uslovima) pomoću sperme partnera ili donora i transferisanje jednog ili više embriona nazad u uterus.

Klasičan IVF predstavlja embriološku tehniku oplodnje – fertilizacije jajne ćelije pri kojoj embriolog u odgovarajućoj posudi i u prisustvu odgovarajućeg medijuma ostavlja jajnu ćeliju sa svojim okruženjem i koncetratom spermatozoida koji potom spontano oplode jajnu ćeliju.

Ova tehnika se standardno koristi u situacijama kada ne postoji grublji poremećaj spermograma i njene prednosti su to što dozvoljava “prirodnu selekciju” odnosno što se prepušta da najpotentniji spermatozoid iz grupe sam oplodi jajnu ćeliju u ovim posebnim uslovima.

Dalji razvoj embriona se odvija standardno u laboratoriji u inkubatoru.

Iako postoje centri kod kojih se gotovo svi ciklusi obavljaju drugom tehnikom (ICSI) smatra se da klasičan IVF svakako ima svoje mesto kod poprilično urednog nalaza spermograma jer dozvoljava prirodnu selekciju najboljeg spermatozoida.

Mane procedure su što ima malu stopu uspjeha kod značanijeg oštećenja spermograma (gde se standarno koristi ICSI), što se ponekad dešava da čak i u slučaju urednog spermograma ne dođe do oplodnje (fertilization failure), kao i što se može desiti da više spermatozoida oplodi jajnu ćeliju čime se stvaraju genetski neispravni embrioni.